بهاریست
باز کن پنجره ها را، که نسیم روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد،
و بهار، روی هر شاخه، کنار هر برگ، شمع روشن کرده است.
همه ی چلچله ها برگشتند، و طراوت را فریاد زدند.
کوچه یکپارچه آواز شده است،
و درخت گیلاس، هدیه ی جشن اقاقی ها را، گل به دامن کرده است.
باز کن پنجره ها را ای دوست! هیچ یادت هست،
که زمین را عطشی وحشی سوخت؟
برگ ها پژمردند؟ تشنگی با جگر خاک چه کرد؟
هیچ یادت هست،
توی تاریکی شب های بلند،
سیلی سرما با خاک چه کرد؟
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 12:38 توسط یه بنده خدا
|
